Burada doğmuşam.
Anamın elini de topranı da burada öpmüşem.
Nice kavgalar görmüşem,
Nice kavgalar etmişem.
Başım bağlanınca kendine durmuşam.
Bir de ellerinizden öperdi
evladlarım…
Yıkıldı evim barkım, başım.
Günlerce etmişem kavga
Nah şu enkazın başında;
“Meryam!” dedim,
“Ayşa!” dedim,
“Allah için!” dedim,
Dedim de dedim!..
Kaçıncı gündü vallah bilmirem.
Yanıyordu ateş
biye gibi,
Gedip çöktüm başına,
Ağlamah istedim,
Söner deye çekindim.
Yakışmaz biye ağlamah,
Kocayam, bubayam…
Söndü ha
alev alev yanan o ateş,
Yedim külünü avuç avuç
sönmedi bağram!
Çal ettim
başımdan aşaa,
Sabır dedim
medet dedim
Allah Allah dedim,
İçimdeki ateş sönsün deye
Bu toprağan külünü
yedim!
Ha deyiver;
Ben buraya niye doğmuşam?
