Manifesto

119 0

Bilir misin sevgilim, Ege’nin sularını?
Katran gibi simsiyah, ölümlere davette,
Kim tutar belli değil, zalimin yularını,
Adavetle bilenmiş kılıçlar hep zulmette.

Sırasıyla düşüyor İslam’ın beldeleri,
Ölüyor savunmasız kadın, çocuk ve eri.
Nerde kaldı Ya Rabbi, nerde şanlı süvari?
Milyonlarca Müslüman, sefilce atalette…

Bir araya gelmezsek hep beraber vahdette,
Yok olup gideceğiz, bu kanlı hamasette.

Bir bebeğin cesedi sahile vurduğunda,
Kurşunların önünde çocuklar durduğunda,
Şeytanlar otağını kalplere kurduğunda,
Yaşamak utançlıdır bu sessiz kıyamette!

Zalimlerin elinde iktidarın kamçısı,
Çaresiz yüreklerde esaretin sancısı,
Evlerinden uzakta milyonların acısı,
Bu lanetli şer yolu, bulunmaz merhamette…

Bir araya gelmezsek hep beraber vahdette,
Yok olup gideceğiz, bu kanlı hamasette.

Akıbeti hayrolsun bu şerli karanlığın,
Sonu gelsin fec’eten bu amansız çığlığın,
Kundakta kurşun yiyen o masum ufaklığın,
Hesabı sorulacak, muhakkak ahirette.

Caiz oldu haramlar, mücrimlere gün doğdu,
Haksızlar haklıları, gücün içinde boğdu.
Hak namına ne varsa hepsi yasaklı oldu,
Tüm insanlık hemfikir, bu sapkın delalette…

Bir araya gelmezsek hep beraber vahdette,
Yok olup gideceğiz, bu kanlı hamasette.

Son manifesto bu, bu dünyaya son çağrı,
Yaşadığımız sanrı, göğsümde dev bir ağrı,
Attığınız her adım, gerçeğe bir saldırı,
Yavaş yavaş tükendik, bu sefilce gaflette…

Hakka düşman kesilir, düşmanlara hürmette,
Ölenleri görmüyor, gözü dosta hasette,
Bir araya gelmezsek hep beraber vahdette,
Yok olup gideceğiz bu kanlı hamasette.

Bir cevap yazın