Umutsuzluğumun tahlil sonucu;
Mutlu yarınlara dilimin dönmeyişi,
Suskunluğa çırılçıplak koşuşumdur.
Bugün üniversiteliler KYK hapsindeyse,
Mezunlar bilet bakıyorlarsa hamallığa;
Pizzacılar öğretmenden,
Dönerciler mühendisten mutluysa,
Bu ülke, kıyametin talibidir!
Kâinatın en çirkin çocukluğu,
Bu ülkenin yegâne sahibidir.
Timsahların bile çocuklukları
Bu denli kaygılı,
Bu denli seleksiyon avucunda geçmiyordur.
Zira ben hiç zannetmiyorum,
Zengin timsahların çocukları kayırılsın!
Nehir timsahı seçme sınavında(!)
Yoksa gerçek İslam’ı yalnız,
Timsahlar ve dönme Hristiyanlar mı yaşıyor?
Kaderi sorgulatan bir dünyaya hapsolmuşum.
Borsaların ve kur farkının varlığı,
Üç kardeşten daha büyük bir teodise.
Tarih denilen böbürgen tüccar,
Bileklerimi kestirecek mehter marşları çalıyor.
Şimdi aşkının gölgesi,
Bana her ihtimali vurgulatıyor.
Öyle ki Roma mermerlerinden oyma,
Bu keskin uçurumun kenarında,
Şu pişmiş çamurun böyle kıpraşması,
Tek tutunulacak dalı,
Gaye nizamı bile sorgulatıyor.
Teodise
