Ne bu düzen değişir, ne zalimler son bulur
Korkunun burçlarından eksik olmaz kılıçlar
Her düşenin yerine, yenisi peydah olur
Zulm ile âbad olan, ölene dek payidar!
Adalet makamında kırılır tüm kalemler
Yalanlar yalanları, ardın sıra halk eyler
Hak adına konuşan durmadan yalan söyler
Tüm gerçekler bir mecaz, tüm cümleler riyakâr…
Kin, garaz ve öfkeler… Ne bu nefret furyası
Kullanılmaya hazır bir histeri deryası
Herkeste kardeşini hakir görme sevdası
Şeytandır önlerinde yol gösteren mihmandar
Bir tarafta mavi kubbe, üstümüzden bakıyor
Bir yanda masum kanlar, göğümüze akıyor
Şimşekler bize doğru, pek şiddetli çakıyor
Kandırılmış milletin aklında hep yalanlar
Ne bugün ne de yarın düzelir ahvalimiz
Bu gidişle son bulmaz, arlanmaz vebalimiz
Yüz karası olur da hiç gitmez melalimiz
Hak namına ne varsa, bu devirde isyankâr
Yaşanmış tüm acıları, tekerrür içindeyiz
Bir devin aynasında, tekebbür içindeyiz
Tüm güzel zamanları, tahassür içindeyiz
Yüzümüzden hiç gitmez bu asırlık inkisar.
Bir bilinmez denklem bu, utanmaz bir karmaşa
Bu zulümler yurdunda her elem bir temaşa
Ey gaddar sultanımız, azabınla bin yaşa!
Sarayların harabe, saltanatın tarumar…