Öyle bir garibim ki sesim bile çıkmaz oldu
Gecenin doğmasına vardı ümidim o da yok oldu
Bir hüzme ışıkla yok olan karanlıktır umudum
Ne hazin gece ki karanlıklar da gurub oldu
Fırtınalar kopar kıyametlerde, meltemleri unutmuşum
Çığ gibi büyür, sessizlikler de nida oldu
Bir hüzme ışıkla yok olan karanlıktır umudum
Ne hazin gece ki karanlıklar da gurub oldu
Şimdi gece benim, karanlıkların karanlığı benim
Elmasla kaplı tası -ne acı- parçalamak çare oldu
Nitekim yok umudum, çarem, dert ortağım, sırdaşım
Tas kırıldı, elmaslar saçıldı, cam kırıkları arkadaşım
Susan meltemlerin zikriyle sırdaşım odur habercim
Bir kez daha tutuştur ateşi, yansın yara dolu ellerim
Bir hüzme ışıkla yok olan karanlıktır umudum
Ne hazin gece ki karanlıklar da gurub oldu
