Çoklu karanlık içindeyiz, nasılız bilmiyorum
Gecenin zifte döndüğü vakitte durmuş saatlerimiz
Bir mumun ışığına, güneşi addetmişiz
Bir dikene sunmuşuz tüm bahar neşesini.
Bir küçük tepeliğe bakarken hayranlıkla
Engin dağlar yok olmuş bakışlardan uzakta
Çoklu karamboldeyiz, ne haldeyiz bilmiyorum
Her dönüşte bir aparkat indi midemize
Dostun ve düşmanın tam ortasında
Hem sağdan hem soldan, hem dosttan hem düşmandan
Sağlam kroşeler yedik, afiyet olsunlarla
Sırtımızı dayadığımız ağaçlar da kesilmiş
Umudumuzu astığımız dallar da
Karanlığın birer ferdiyiz bu münafık çağlarda
Karanlık saklar yüzümüzün acınası hallerini
Karanlık saklar gözümüzün ürkek titreyişini
Ve karanlık paklar sizin bin bir şekle giren yalancı yüzlerinizi
Karanlık sığındığımız liman, korunduğumuz mağara
Güneşin mavalları okunmuyorlar burada
Bini bir paralık binlerce insan var her gece astığım
İçimde sakladığım gizli cinayetlerim var
Durmadan tanışmakta gözyaşımla yastığım
Kanımla su verdiğim gizli umutlarım var.
Bu karanlık çağlarda, bu kasvetli toprakta
“Belki bir gün” adında elem dolu lanetim var
