Her şiir keskin bir giriş değil midir?
Düşüncelere atılmış avam faça,
Dilde dönen jilet cümleler…
Hiç korktun mu uyumaktan?
Sabah ölmediğini görmekten?
Ölüm,
Ölüm bir lahza
Dudakların öpüşsüz uzandığı…
Misal;
Bir mermer ocağında
kesilir bakışlarım
Ve beyaz bir toz kaplar işçileri,
Silkindikleri tozdur
Gözlerimde yıllardır biriktirdiğim.
İnan bana,
Benim de güldüğümü gördüğüm
sanrılarım oldu.
Çabaladım
destek çıkıldı,
-Hayır,
Hayır
Mübalağa etmiyorum;
Toplasam tebessüme yeltendiğim lahzaları,
Suretimde bir gülüş etmez!..
Evet
her şiir
keskin bir girişti;
Bu şairlerin
intihar biçimidir…