Önce Kuşlara Anlat

Gözlerin sararmış, günlere bakmaktan.
O sisli bulvarlarda,
Sırtın sana aşina
Ve yol aldığın labirent…
Sen öyle kal şehrin içinde,
Taştan evleri var mahpus yazgılıların.
Tellerle tutulan,
Dik merdivenleri var kentin.
Ve bilinç çıkmazları,
Aşka uzayan ellerin kesildiği bir duvar…
Sevgi törpücüsü kim buraların?
Göğünde ay kaybetmiş olan kim?
Kimdir yorgun yaklaşan bulutlara?
Şehre dik payandalar atan…
Bistrolardan,
Caddelerden
Ve borsa kuyruklarından…
Ürküyor böyle taşlar,
Heceler aşktan
Kafiyeler çağrılır günlerimize.
Sen,
Cennet çiçeklerini kokla.
Nazlı derelerin olsun, üstünde börtü böcek.
Delişmen tebessümler yazdığın her satırda…
Yaşlı çocuklar yarat yeryüzüne,
Açık denizlerde boğulsun körpe intiharlar.
Kente yol bulsun şiir.
Kuşlara da anlat;
Elbet biz de uçacağız,
Ateşin çürüdüğü bir yere…