Güzel, senin yüreğin hangi vakt imâna düşer
O kan lebün ile ancak gönül devâya düşer
Bu Mecnûn leyl û nehâr mâvi gözlerinde umut
Bulup güler ama, her dem neden belâya düşer
Bu endamın bırakır herkesin ruhunda yara
Görünce hep seni ay, lal olur hatâya düşer
Gören sanır eşi hiç olmayan sühâ bir behişt
Kokunca misk gibi zülfün, gider hayâya düşer
Adva şehir gibi her an tufan dolan ateşe
Düşünce dil, dide-î eşk akar semâya düşer
Piyâle düşse elinden, ziyâ söner bilesin
Maşûğa bin defa ölmek gelir Servân’a düşer
Servan Erdinç.
Tesekkür.
Devami için dualarimizla