Hayallerin bir sonu olmaz daha do\u011frusu yoktur, s\u0131n\u0131r\u0131n\u0131 sen koyars\u0131n. Kimileri i\u00e7in hayal etmek t\u0131pk\u0131 bir ya\u011fmura kara muhta\u00e7 olan kurumu\u015f ve \u00e7atlam\u0131\u015f toprak gibidir, olmazsa olmazlar\u0131. Hayatlar\u0131n\u0131n \u00e7o\u011funu hayallerle s\u00fcsleyerek ge\u00e7irirler. Ama di\u011fer yanda hayat\u0131 hep ger\u00e7ekleri ile ya\u015famay\u0131 g\u00f6ze alan, beklentiye girme korkusu i\u00e7inde titreyen bundan \u00f6t\u00fcr\u00fc hayal kurmaktan hep korkan, geri kalanlar…<\/p>\n
Lise son s\u0131n\u0131fa gelmi\u015fti ve hali haz\u0131rda belli olan bir hedefi yoktu. En \u00e7ok da annesi s\u0131k\u0131yordu can\u0131n\u0131.<\/p>\n
“Hedefsiz insan olur mu? \u0130nsan kendine bir ama\u00e7 belirler ve ona g\u00f6re \u00e7al\u0131\u015f\u0131r! Ben seni anlam\u0131yorum ki, sen ne istiyorsun\/d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyorsun?” nidalar\u0131 hi\u00e7 bitmiyordu her konu\u015ftuklar\u0131nda. Liseye ba\u015flamadan \u00f6nce de ayn\u0131yd\u0131, bir hedefi olmadan devam ederdi hayata. Her<\/p>\n
“Ne olmak istiyorsun?” sorular\u0131na,
\n“Hay\u0131rl\u0131s\u0131 olsun!” diye yan\u0131t verirdi.<\/p>\n
Hayal kurmak olduk\u00e7a can\u0131n\u0131 ac\u0131t\u0131yordu ve sevmiyordu. Hayat beklemeler \u00fczerine kurulu iken beklentisiz olmak onun i\u00e7in olanaks\u0131z bir \u015feydi. Bir hedef belirlese bile ula\u015fabilece\u011fi me\u00e7hul oldu\u011fu i\u00e7in “hay\u0131rl\u0131s\u0131” demenin en g\u00fczeli oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcrd\u00fc hep. Belki kendince hakl\u0131yd\u0131 veya de\u011fildi… Zaman\u0131n i\u00e7inde s\u00fcr\u00fcklenmek, kar\u015f\u0131s\u0131na \u00e7\u0131kacak \u015feylere “eyvallah” \u00e7ekmek, olmayacak hayalleri d\u00fc\u015flemekten daha iyi geliyordu.<\/p>\n
Liseyi hi\u00e7 bilmedi\u011fi, g\u00f6rmedi\u011fi bir yerde okumak zorunda kalm\u0131\u015ft\u0131. Ba\u015fta \u00e7ok zorlansa da mezun olduktan sonra “iyi ki orada okumu\u015fum” diyordu. Hedefini belirlemeden \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131 s\u0131navlar\u0131n\u0131n sonu\u00e7lar\u0131 a\u00e7\u0131klanm\u0131\u015f, \u00fcniversite tercihlerinin zaman\u0131 gelmi\u015fti. Arkada\u015flar\u0131n\u0131n bir\u00e7o\u011funun hedefi belliyken baz\u0131lar\u0131 ise okul hayatlar\u0131na devam edip etmeyecekleri hakk\u0131nda bilgi sahibi dahi de\u011fillerdi. Okumak istedikleri \u00fcniversiteyi belirlemeden ziyade \u00e7o\u011funun okumak istedi\u011fi bir \u015fehri vard\u0131. O ise lisede okuyamad\u0131\u011f\u0131 do\u011fup b\u00fcy\u00fcd\u00fc\u011f\u00fc \u015fehirde okumak istiyordu. Ama insan ne kadar d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcrse d\u00fc\u015f\u00fcns\u00fcn, hayalini kurarsa kursun kader a\u011flar\u0131n\u0131 \u00f6rd\u00fckten sonra \u00f6teye gidemezdi. Arkada\u015flar\u0131n\u0131n \u0131srarla okumak istedi\u011fi o \u015fehri akl\u0131n\u0131n ucundan bile ge\u00e7irmiyor \u00fcst\u00fcne anlam veremiyordu onlar\u0131n bu kadar istekli olmalar\u0131na. Derken tercihlerini yapm\u0131\u015f ve istedi\u011fi \u015fey olmam\u0131\u015ft\u0131. \u00d6yle bir tercih yapm\u0131\u015ft\u0131 ki tek bir yeri istedi\u011fi i\u00e7in onun d\u0131\u015f\u0131nda kalan\/tutan yerleri listesine bile almam\u0131\u015f, bundan \u00f6t\u00fcr\u00fc de ilk tercihlerde a\u00e7\u0131kta kalm\u0131\u015f yerle\u015fememi\u015fti. \u0130lk \u00f6\u011frendi\u011finde ne yapaca\u011f\u0131n\u0131 bilemeyip \u015fa\u015f\u0131rsa da sonu\u00e7ta “her \u015feyin hay\u0131rl\u0131s\u0131 olsun” dedi\u011fini hat\u0131rlay\u0131p kendi kendini teskin ediyordu. Fakat \u00e7evresinden gelen sorulara cevap yeti\u015ftirmekten \u00e7ok yorulmu\u015f insanlar\u0131n tutars\u0131zca s\u00f6z s\u00f6yleyip hareket etmeleri bir zaman sonra \u00fczmeye hatta k\u0131rmaya ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131.<\/p>\n
G\u00fcnler ge\u00e7mi\u015f ikinci tercihleri yapma zaman\u0131 gelmi\u015f ama bu defa kontenjanlar\u0131n dolu olmas\u0131 onu s\u0131navlara bir y\u0131l daha haz\u0131rlanmaya itmi\u015fti. Bir sabah hi\u00e7 ummad\u0131\u011f\u0131 bir \u015feyle kar\u015f\u0131la\u015fm\u0131\u015f birden fazla kontenjan a\u00e7an \u00fcniversitenin olmas\u0131 \u015fans\u0131n\u0131 bir defa daha denemesine vesile olmu\u015ftu. Belki bu defa kader a\u011flar\u0131n\u0131 farkl\u0131 \u00f6r\u00fcp hi\u00e7 ummad\u0131\u011f\u0131 bir s\u00fcrprizle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131racakt\u0131 onu. Tam da \u00f6yle olmu\u015ftu. Sonu\u00e7lar a\u00e7\u0131klanm\u0131\u015f ve akl\u0131n\u0131n ucundan bile ge\u00e7irmedi\u011fi, arkada\u015flar\u0131n\u0131n yana yak\u0131la deliler gibi hayalini kurup \u0131srarla istedikleri o \u015fehirde okuyaca\u011f\u0131n\u0131 \u00f6\u011frenmi\u015fti. Donuk, tepkisiz, sanki okula yerle\u015fmi\u015f olmaktan pi\u015fmanm\u0131\u015f bir hal i\u00e7erisinde hareket ederken \u00e7evresindekilerin onun aksine mutluluktan havalara u\u00e7malar\u0131 dikkatten ka\u00e7m\u0131yordu.<\/p>\n
Okula ge\u00e7 ba\u015flam\u0131\u015f olmas\u0131 onu daha \u00e7ok stres ve s\u0131k\u0131nt\u0131ya sokarken yeni bir ortam yeni bir \u015fehre merhaba demesi o kadar da kolay olmayacakt\u0131. Lisede evinden ilk ayr\u0131ld\u0131\u011f\u0131 g\u00fcn gibi \u00e7ok zor geliyordu ayr\u0131l\u0131k. Kelimelerin bo\u011faza dizilmesi ve yutkunmay\u0131 yar\u0131da kesmesiyle burun direklerinin s\u0131zlamas\u0131 aras\u0131nda saniyeler vard\u0131. G\u00f6zlerinin dolmas\u0131, sa\u011fanak ya\u011fan ya\u011fmuru and\u0131ran g\u00f6zya\u015flar\u0131n\u0131n akmas\u0131 bir oluyordu. Ne kadar kendini a\u011flamamak i\u00e7in tutsa da yenik d\u00fc\u015f\u00fcyordu nefsine. Bir s\u00fcre a\u011flad\u0131ktan sonra m\u00fcthi\u015f bir ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 sar\u0131yor ve kendini uykuya veriyordu. Uyuyunca her \u015feyin ge\u00e7ece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fcnden de\u011fil bir s\u00fcre kafas\u0131n\u0131 yiyip bitiren o d\u00fc\u015f\u00fcncelerden uzakla\u015ft\u0131rma iste\u011findendi. Ne kadar kendini bu d\u00fc\u015f\u00fcnceler ile avutmaya \u00e7al\u0131\u015fsa da pireyi deve yapan bir f\u0131trata sahip oldu\u011fundan etkisi \u00e7abuk ge\u00e7iyordu.<\/p>\n
Zaman denilen \u015fey engel tan\u0131maz bir h\u0131zla ilerlerken iyiyi ve k\u00f6t\u00fcy\u00fc beraberinde g\u00f6t\u00fcr\u00fcyordu. Hi\u00e7 istemedi\u011fi, akl\u0131n\u0131n ucundan bile ge\u00e7irmedi\u011fi \u015fehir yava\u015f yava\u015f onu kendine \u00e7ekerken di\u011fer yandan inceden inceye i\u00e7ine i\u015flemeye devam ediyor ve bunun fark\u0131na bile varam\u0131yordu.<\/p>\n
Su gibi ak\u0131p ge\u00e7en zaman okulunu bitirmeye vefa etmemi\u015fti. Bir yandan da hayat\u0131n zorunlu kal\u0131nan halleri can\u0131n\u0131 s\u0131kmaya devam ediyordu. Gitmek zorunda olmas\u0131 can\u0131ndan bir par\u00e7as\u0131n\u0131 orada b\u0131rak\u0131yormu\u015f\u00e7as\u0131na bir his olu\u015fturdu i\u00e7inde. Gitmek kelimesi g\u00f6r\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fc kadar kolay ve basit bir kelime de\u011fildi asl\u0131nda. Git-me-k diye ay\u0131rsak daha iyi anla\u015f\u0131lacakt\u0131 sanki. “Git!” derken a\u011f\u0131z dolusu bir sitemi and\u0131r\u0131rken alt\u0131nda yatan as\u0131l manay\u0131 \u00f6rt\u00fcyordu. Sonras\u0131nda ise “gitme!” diyordu usulca, hi\u00e7 istemedi\u011fi bir \u015feyi istemek kolay de\u011fildi \u00e7\u00fcnk\u00fc. \u201cDil konu\u015fur ama kalp ne der?\u201di hep es ge\u00e7erken hayat\u0131n zorundal\u0131klar\u0131 istemedi\u011fimiz \u015feyler yapt\u0131r\u0131r bize. Ne kadar gitme desek de “gitmek” zorunda oldu\u011fumuz gibi…<\/p>\n
G\u00fcn gelir ve hayal kurmaya korkan insanlar kendilerini hayallerin ortas\u0131nda bulurlar. T\u0131pk\u0131 onun, gitmek istemedi\u011fi \u015fehrin b\u00fcy\u00fcs\u00fcne kal\u0131p ayr\u0131l\u0131\u011f\u0131n ard\u0131ndan tekrar gidebilmenin hayali i\u00e7inde ya\u015fad\u0131\u011f\u0131 gibi. \u0130syan etti\u011fi metrob\u00fcslerin dolulu\u011funu, \u015fehrin bir ucundan di\u011fer ucuna gidene kadar ge\u00e7en zaman\u0131, aktarmas\u0131z gidemeyece\u011fi bir yerin olmas\u0131n\u0131, denizini, mart\u0131s\u0131n\u0131, buram buram tarih kokan sokaklar\u0131n\u0131, camilerini…<\/p>\n
Yahya Kemal’in de dedi\u011fi gibi,<\/p>\n
“\u00d6mr\u00fcm olduk\u00e7a, g\u00f6n\u00fcl taht\u0131ma keyfince kurul!
\nSade bir semtini sevmek bile bir \u00f6mre de\u011fer.”<\/p>\n
O sessiz ve sakin olan semtlerini \u00f6zlememek, hayalini kurmamak elde de\u011fil… Sana “Aziz” diye seslenen \u015fair ne de hakl\u0131ym\u0131\u015f me\u011fer. Azizli\u011finin yan\u0131ndaki acziyetimizi g\u00f6steriyorsun bize. \u201cHayal kurmam\u00a0ben!\u201d diye hayk\u0131ran koca benli\u011fimizi yerle bir ediyorsun. \u00dcst\u00fcne ders veriyorsun, daha \u00e7ok \u00f6zletiyor\u00a0ve hayal kurduruyorsun.<\/p>\n
Hani Necip Faz\u0131l diyor ya,<\/p>\n
“\u0130\u00e7imde t\u00fcten bir \u015fey; hava, renk, eda, iklim;<\/em> Sonra devam ediyor,<\/p>\n “Denizle toprak, yaln\u0131z onda ermi\u015f visale<\/em> Ne dersin denizle toprak r\u00fcyalar misali, seneler\u00a0ge\u00e7se de \u00f6m\u00fcr vefa ederde kavu\u015fur muyuz yine,<\/p>\n Ey sevgili \u0130stanbul?!..<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Hayallerin bir sonu olmaz daha do\u011frusu…<\/p>\n","protected":false},"author":65,"featured_media":8572,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[66,53],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.kadrandergi.com.tr\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8509"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.kadrandergi.com.tr\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.kadrandergi.com.tr\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.kadrandergi.com.tr\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/65"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.kadrandergi.com.tr\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=8509"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.kadrandergi.com.tr\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8509\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.kadrandergi.com.tr\/index.php?rest_route=\/"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.kadrandergi.com.tr\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=8509"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.kadrandergi.com.tr\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=8509"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.kadrandergi.com.tr\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=8509"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\nO benim, zaman, mek\u00e2n a\u015f\u0131p ge\u00e7mi\u015f sevgilim.”<\/em><\/p>\n
\nVe kavu\u015fmu\u015f r\u00fcyalar, onda, onda misale.”\u00a0<\/em><\/p>\n