Derin bir nefes ald\u0131, kelimeleri biriktirdi\u011fi gibi y\u00fcre\u011finde sayfaya aktarma niyetindeydi.\u00a0 Yazacak ve kurtulacakt\u0131 bu girdab\u0131n tesirinden. \u00c7\u00fcnk\u00fc yazsa rahatlayacak yazmasa \u00e7\u0131ld\u0131racakt\u0131. Koyu ye\u015fil daktilosu \u00f6n\u00fcnde, tomarca ka\u011f\u0131tlar ba\u015fucunda duruyordu. Tam da istedi\u011fi gibi saatlerden gece ikiye yak\u0131nd\u0131. \u0130nce parmaklar\u0131n\u0131n tu\u015flara her de\u011fi\u015finde \u00e7\u0131kan ses ile s\u00fcz\u00fclen kelimeler \u015f\u00f6yle ba\u015flad\u0131;<\/p>\n
\u201cOdaya girdi, s\u0131rt\u0131ndaki hardal rengi ceketi ast\u0131 adam, bu evi \u00e7ok \u00f6zlemi\u015fti, her \u015fey eskiden b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131 gibiydi.\u201d<\/em><\/p>\n Birden durdu ilk c\u00fcmleden yanl\u0131\u015f yazd\u0131\u011f\u0131n\u0131 sezdi yazar sanki. Ger\u00e7ekten her \u015fey eskiden b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131 gibi miydi hik\u00e2yedeki adam\u0131n? Bunu neden d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyordu ki, kurgu zaten eskimeyenler \u00fczerine yaz\u0131lm\u0131yor muydu, akl\u0131nda tam da bu \u015fekilde olu\u015fturmam\u0131\u015f m\u0131yd\u0131? Yine de devam edemedi eskiye y\u00f6nelik. Kendini eskimedi\u011fine ikna etmeliydi odan\u0131n, masan\u0131n yerini, ask\u0131l\u0131\u011f\u0131n o pasl\u0131 demirini.<\/p>\n \u201cEvet, camdan vuran \u0131\u015f\u0131k bile ayn\u0131 a\u00e7\u0131ya d\u00fc\u015f\u00fcyordu. Bu ev, \u00e7ocuklu\u011funa ait en g\u00fczel yerdi. Her oday\u0131 gezmek istiyor, b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131 an\u0131lar\u0131 hat\u0131rlamak, onlar\u0131 zihninde tekrar tekrar ya\u015famak istiyordu. Onun i\u00e7in gelmi\u015fti bu k\u00f6hne ama y\u00fcre\u011fini b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131 eve. Ge\u00e7mi\u015fte kalabal\u0131k yemekler yenilen o masaya g\u00f6z\u00fc \u00e7arpt\u0131. Yakla\u015ft\u0131 ellerini o masan\u0131n \u00fczerinde gezdirdi boylu boyunca.\u201d<\/em><\/p>\n O masada daha fazla betimleme yapmas\u0131 gerekiyordu yazar\u0131n. Bunu hissediyor ve masa i\u00e7in b\u00fcy\u00fck imgeler olu\u015fturuyordu zihninde. Belki de o masa bir fikir vermeliydi hem yazara hem de hikayedeki adama.<\/p>\n \u201cEllerini gezdirdikten sonra masan\u0131n \u00fczerinde burada tekrar yemek yemesi gerekti\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc. \u00c7ocuklu\u011funun ge\u00e7ti\u011fi bu eve gelmeye karar verince e\u015finin onun i\u00e7in yol boyunca yemesi niyetiyle yap\u0131p \u00e7antas\u0131na koydu\u011fu po\u011fa\u00e7alar akl\u0131na geldi. Onlar\u0131 gitti ald\u0131 az \u00f6nce ast\u0131\u011f\u0131 koyu ye\u015fil ceketinin yan\u0131na b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131 \u00e7antan\u0131n \u00f6n g\u00f6z\u00fcnden. Hemen masan\u0131n ba\u015f\u0131na ge\u00e7ti, \u00e7ocuklu\u011fundaki acelece mahalleye \u00e7\u0131k\u0131p oynad\u0131\u011f\u0131 g\u00fcnlerde yedi\u011fi peynir ekmekler gibi o po\u011fa\u00e7alar\u0131 yemeye ba\u015flad\u0131 \u015fimdi. Bu sefer tekti bu koca masada. Onca karde\u015finin, annesinin, babas\u0131n\u0131n, eve gelen di\u011fer arkada\u015flar\u0131n\u0131n ve misafirlerin s\u0131\u011famad\u0131\u011f\u0131 bu koca masada \u015fimdi yapayaln\u0131zd\u0131. \u0130\u00e7i \u00f6ylesine burkuldu ki bu hissin ad\u0131n\u0131 dahi bilmiyordu. Ve anlatamayacakt\u0131 asla \u015fu an y\u00fcre\u011findeki f\u0131rt\u0131nalar\u0131, \u00e7\u0131kan \u00e7at\u0131\u015fmalar\u0131\u2026 Bu hissin mutluluk mu \u00fcz\u00fcnt\u00fc m\u00fc oldu\u011funu bilmiyordu bile. Hem g\u00fczeldi o g\u00fcnler hem de \u015fimdi o g\u00fcnlere uzaktayd\u0131 hi\u00e7 yeti\u015femeyecek kadar.\u201d<\/em><\/p>\n Adam\u0131n hissettiklerine bir isim vermeliyim. Hikayemin konusu olumlu duygular m\u0131 olumsuzluk mu olmal\u0131. \u0130\u00e7 mi karartmal\u0131 yoksa okuyunca y\u00fczde bir tebess\u00fcm m\u00fc b\u0131rak\u0131lmal\u0131, diye d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyordu yazar. \u00c7\u00fcnk\u00fc e\u011fer ikilemler aras\u0131nda gider gelirse bu ba\u015far\u0131l\u0131 bir hikaye say\u0131lmazd\u0131 ona g\u00f6re. Yazd\u0131klar\u0131 ya siyah olacakt\u0131 ya da beyaz. \u00c7\u00fcnk\u00fc unutuyordu bu hayatta grilerin de oldu\u011funu.\u00a0 D\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc uzunca bir s\u00fcre iki elinin aras\u0131na alarak ba\u015f\u0131n\u0131. Hikayedeki adam\u0131n nas\u0131l hissetti\u011fine karar vermesini ne etkileyebilirdi? Bundan \u00f6nce yazd\u0131klar\u0131 hep ola\u011fan gelmi\u015fti fakat bu sefer t\u0131kanm\u0131\u015ft\u0131. \u0130\u00e7inde durduramad\u0131\u011f\u0131 bir nehir gibi olu\u015fan kelime dizileri yazmaya koyulunca kurumaya y\u00fcz tutan bir nehre d\u00f6nm\u00fc\u015ft\u00fc. Karar verdi yazar, adam\u0131n neler hissetmesi gerekti\u011fine\u2026<\/p>\n \u201cOlaca\u011f\u0131na var\u0131yordu i\u015fte. Herkes savruluyordu bir yerlere ve herkes kopuyordu zamanla ge\u00e7mi\u015finden. Niye \u015fimdi buraya gelmi\u015fti bir anlam\u0131 dahi yoktu bunun. Eski g\u00fcnlerin g\u00fczelli\u011fine \u015fimdi dahil olmayacakt\u0131 her nas\u0131lsa. Bunlarla beraber d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc \u00e7ocuklu\u011funu \u015fimdi de adam. Hem kap\u0131lar\u0131n ard\u0131nda \u00e7\u00f6z\u00fclmeyi bekleyen bir s\u0131r da yoktu. Her kap\u0131n\u0131n ard\u0131 a\u00e7\u0131k ve berrakt\u0131. Gitmeliyim dedi adam. Kaybettiklerim ve kazand\u0131klar\u0131m bana kals\u0131n, bu ev ge\u00e7mi\u015fte. Geni\u015f\u00e7e bir alan say\u0131lan salonun ortas\u0131ndaki masada \u00f6ylece oturdu. Gitmesi gerekti\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnen adam kalkmaya g\u00fc\u00e7 bulam\u0131yordu t\u00fcm kaslar\u0131nda, kemiklerinde, h\u00fccrelerinde dahi. Ve hi\u00e7bir kuvvet kald\u0131ramayacakt\u0131 onu bu masadan sanki.\u201d<\/em><\/p>\n Yazar parmaklar\u0131n\u0131n d\u00fc\u015f\u00fcncelerinin \u00f6tesine ge\u00e7ti\u011fini fark etti ve kendinden \u015f\u00fcphe ederek b\u0131rakt\u0131 yazmay\u0131. Az \u00f6nce hikayenin mutsuz bir atmosferde ya\u015fanaca\u011f\u0131n\u0131 tasarruf ediyordu. Ni\u00e7in bir U d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcyle mutlulu\u011fa ad\u0131m ad\u0131m y\u00fcr\u00fct\u00fcyordu ki hikayenin gelece\u011fini \u015fimdi?\u00a0 Masas\u0131nda duran \u00e7\u0131kar\u0131p koydu\u011fu kol saatini ald\u0131. Saatin \u00fc\u00e7e yakla\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6r\u00fcnce hikaye i\u00e7in h\u0131zlanmas\u0131 gerekti\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc.<\/p>\n \u201cYol onu yormu\u015f muydu? \u0130stanbul\u2019dan buraya gelene kadar hi\u00e7 uyumam\u0131\u015ft\u0131. G\u00f6zleri kapan\u0131yordu oldu\u011fu yerde. So\u011fuktu ev ama o ge\u00e7mi\u015fle \u0131s\u0131n\u0131yordu. Kalk\u0131p \u015fimdi eski odas\u0131na gitse, uzansa yata\u011f\u0131na, uyusa. Ne de g\u00fczel olurdu. Gitmek i\u00e7in bulamad\u0131\u011f\u0131 o kas g\u00fcc\u00fcn\u00fc odas\u0131na giderken kulland\u0131. Belki \u00e7ok \u015fey unutulurdu zamanla ama odas\u0131n\u0131n yeri otuz y\u0131ld\u0131r de\u011fi\u015fmeyen bir kroki gibi duruyordu belle\u011finde. G\u0131c\u0131rdayan kap\u0131y\u0131 aralad\u0131. Abisinin sesini duyar gibi oldu, ama biliyordu, ge\u00e7mi\u015fti. Kocaman g\u00fcl\u00fcmsedi odaya bakarken. Yata\u011f\u0131na uzand\u0131 ve yine bir \u00e7ocuk heyecan\u0131 ile oynad\u0131\u011f\u0131 o oyuna haz\u0131rlad\u0131 kendini. Yata\u011f\u0131ndan cam\u0131n k\u00f6\u015fesinde g\u00f6r\u00fcnen g\u00f6k ile konu\u015furdu geceleri ve \u00f6yle dalard\u0131 uykuya. Ve en y\u0131ld\u0131zl\u0131 g\u00f6k o gecelerde o g\u00f6kte kalm\u0131\u015ft\u0131. Art\u0131k iki \u00fc\u00e7 y\u0131ld\u0131z g\u00f6rse g\u00f6ky\u00fcz\u00fcnde sevinir olmu\u015ftu. Anlat\u0131yordu dertle\u015fiyordu \u015fimdi g\u00f6ky\u00fcz\u00fc ile uyuyakal\u0131rken<\/em>.<\/p>\n Sabah g\u00f6z\u00fcne d\u00fc\u015fen k\u0131\u015f g\u00fcne\u015finin \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131yla uyand\u0131. Berrak bir sabah\u0131n \u0131s\u0131s\u0131yla ya\u011fan kar erimeye ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131. Kom\u015fular\u0131n horozlar\u0131 g\u00f6revlerin yerine getiriyor ve ola\u011fanca g\u00fc\u00e7leriyle \u00f6t\u00fcyorlard\u0131. Adam zay\u0131f bedenini do\u011frulturken nas\u0131l uyuyakald\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc. Deliksiz bir uykuyu \u00fcst\u00fcnde bir pike dahi olmadan ge\u00e7irmi\u015fti. Buna ra\u011fmen huzur ile uyand\u0131. Yine de uyand\u0131\u011f\u0131nda hat\u0131r\u0131nda olan r\u00fcyalar\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc. Bu evde \u015fimdiki hayat\u0131n\u0131 ya\u015fad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6rm\u00fc\u015ft\u00fc. \u00c7ocuklar\u0131, e\u015fi, karde\u015fleri hep birliktelerdi bu evde. Daha kalabal\u0131k daha sesli daha c\u0131v\u0131l c\u0131v\u0131l. R\u00fcyan\u0131n etkisi ile karar\u00a0 vermi\u015fti o sabah. Di\u011fer hafta sonu herkesi burada toplayacakt\u0131.\u201d<\/em><\/p>\n \u015eimdi yazar\u0131n da i\u00e7ine siniyordu yazd\u0131klar\u0131. Tamamen ya\u015fanmas\u0131 gerekti\u011fi gibi yaz\u0131yordu. Mutlulu\u011fun ve h\u00fczn\u00fcn ayn\u0131 anda ya\u015fand\u0131\u011f\u0131 gibi. Hayat gibi. Sonlar\u0131na yakla\u015f\u0131yordu ve kimsenin yan\u0131nda yapmayaca\u011f\u0131n\u0131 bildi\u011fi gibi g\u00f6zleri dolmaya ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131 yazar\u0131n.<\/p>\n \u201cAdam yola koyulmadan \u00f6nce bah\u00e7esindeki \u00e7ardakta oturdu biraz da evin. Buradaki temiz havay\u0131 y\u00fcz\u00fcne y\u00fcz\u00fcne vuran ayaza ra\u011fmen i\u00e7ine \u00e7ekti. Ge\u00e7mi\u015fin ona katt\u0131\u011f\u0131 en g\u00fczel his buydu. Masumiyet. Ve hi\u00e7bir zaman kahretmedi b\u00fcy\u00fck \u015fehirde b\u00fcy\u00fcmemi\u015f olmas\u0131na. Buradaki dostluklar ve insanl\u0131k her zaman samimiydi. \u015e\u00fckretti bunun i\u00e7in arabas\u0131na do\u011fru y\u00fcr\u00fcrken. \u0130yi ki buras\u0131yd\u0131 evi. \u0130yi ki buras\u0131yd\u0131 \u00e7ocuklu\u011fu. Yola \u00e7\u0131kt\u0131 bir di\u011fer hafta sonunu planlayarak.\u201d<\/em><\/p>\n Yazar a\u011flamas\u0131n\u0131 durduram\u0131yordu. Saat epeyce ge\u00e7mi\u015fti, sessizce a\u011flamaya devam ederken yan odadan uykulu e\u015fi geldi yan\u0131na. G\u00f6z g\u00f6ze geldiler e\u015fiyle, sessizce sar\u0131larak a\u011flad\u0131 e\u015finin omzunda yazar. A\u011flamas\u0131 bitene kadar ikisi de hi\u00e7 konu\u015fmad\u0131 \u00f6ylece sar\u0131ld\u0131lar.<\/p>\n \u201c\u0130ki g\u00fcn \u00f6ncesini yazd\u0131m, \u00e7ocuklu\u011fuma kavu\u015fmay\u0131 yazd\u0131m.\u201d dedi yazar silerken masum g\u00f6zya\u015flar\u0131n\u0131.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Derin bir nefes ald\u0131, kelimeleri biriktirdi\u011fi…<\/p>\n","protected":false},"author":129,"featured_media":8494,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[67,53],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.kadrandergi.com.tr\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8493"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.kadrandergi.com.tr\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.kadrandergi.com.tr\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.kadrandergi.com.tr\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/129"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.kadrandergi.com.tr\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=8493"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.kadrandergi.com.tr\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8493\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.kadrandergi.com.tr\/index.php?rest_route=\/"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.kadrandergi.com.tr\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=8493"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.kadrandergi.com.tr\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=8493"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.kadrandergi.com.tr\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=8493"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}