G\u00fczel insanlar\u0131n oturdu\u011fu bir mahallede g\u00f6zlerimi a\u00e7mak istedim do\u011fan
\ng\u00fcne\u015fe kar\u015f\u0131 bu sabah.
\nUyanmak istemedim hi\u00e7 uykumdan.
\nYorgan ve yast\u0131k da bana e\u015flik ediyor hi\u00e7 ses \u00e7\u0131karm\u0131yorlard\u0131. Belki de
\ni\u00e7imi ilmek ilmek i\u015fleyen \u00fcmitsizli\u011fe kar\u015f\u0131 sava\u015famam\u0131\u015f, onlar da yenik
\nd\u00fc\u015fm\u00fc\u015ft\u00fc.<\/p>\n
Ama hayal kurmalar\u0131m hi\u00e7 suya d\u00fc\u015fm\u00fcyordu. Belki de bu y\u00fczden uyuyordum,
\nbelki de g\u00fczel insanlar\u0131 hayallerde ya\u015fatmak i\u00e7indi t\u00fcm \u00e7abalar\u0131m kim bilir.<\/p>\n
Derken dald\u0131m birden rengarenk d\u00fc\u015flere.
\nB\u00fct\u00fcn renkler mevcuttu hayallerimde.
\nPembeler, morlar, ye\u015filler , maviler…
\nYe\u015filin en g\u00fczel ye\u015fili gibiydi hem de, mavinin en g\u00fczel mavisi gibi.<\/p>\n
Ama g\u00f6zlerimi bir kere bile a\u00e7t\u0131\u011f\u0131mda bozuluyordu t\u00fcm sihirli d\u00fcnyam.
\nKurdu\u011fum t\u00fcm renklerim bir bir gidecek gibi geliyordu.<\/p>\n
Bir kere gitmi\u015fti zaten.
\nAsl\u0131na bakarsan\u0131z annem \u00f6ld\u00fc\u011f\u00fcnde terk etmi\u015fti t\u00fcm renkler benli\u011fimi.
\nMorlar, maviler, ye\u015filler, sar\u0131lar birer birer giderek terk etmi\u015fti hayat\u0131m\u0131.<\/p>\n
Bana yine siyah kalm\u0131\u015ft\u0131.<\/p>\n
\u00d6yle g\u00fczel insanlar vard\u0131 ki hep berrak d\u00fc\u015flerimde.
\nDo\u011fan g\u00fcne\u015f \u0131s\u0131t\u0131yordu o insanlar\u0131n kalbini birbirine.
\n\u0130\u015fe giderken birbirini selamlayan Rasih Amca ile Mehmet Amca vard\u0131.
\nEvleri kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 olan iki kom\u015fuydu onlar.
\nVe e\u015fleri birbirlerini her g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcnde tebess\u00fcm ederlerdi pencereden
\npencereye, kap\u0131dan kap\u0131ya, g\u00f6n\u00fclden g\u00f6n\u00fcle.<\/p>\n
\u00c7ocuklar\u0131 birlikte mahallenin t\u00fcm \u00e7ocuklar\u0131n\u0131 toplar, \u00e7e\u015fitli oyunlar
\noynayarak gelece\u011fe an\u0131 ta\u015f\u0131rlard\u0131.<\/p>\n
Ve toplar\u0131 ka\u00e7ard\u0131 R\u00fcstem Dede’nin bah\u00e7esine.
\nSes etmezdi R\u00fcstem Dede.
\nT\u00fcm hastal\u0131klar mevcuttu onda ama yine de “ba\u015f\u0131m a\u011fr\u0131yor yeter art\u0131k
\n\u00e7ocuklar” bile demezdi.
\nToplar\u0131n\u0131 al\u0131p bah\u00e7eden, bir de bir kutu \u00e7ikolata ile gelirdi onlar\u0131n
\nyan\u0131na.
\nAz biraz sa\u00e7lar\u0131n\u0131 ok\u015far \u00e7ocuklar\u0131n,
\nSonra kimsesizli\u011fini ya\u015famaya devam ederdi evinde.<\/p>\n
Bir de birbirini bekleyen gen\u00e7ler vard\u0131 tabi.
\nSevdalar\u0131 dilden dile, y\u00fcrekten y\u00fcre\u011fe ula\u015fm\u0131\u015f kavu\u015fmalar\u0131 i\u00e7in herkesin
\ng\u00fcn sayd\u0131\u011f\u0131 iki g\u00fczel y\u00fcrekti onlar\u0131n hik\u00e2yesi.
\nZor gelmiyordu gen\u00e7 k\u0131za beklemek.
\nHi\u00e7 gocunmuyordu beklemekten.
\nAylarca, g\u00fcnlerce, senelerce daha \u00e7ok bekleyebilirdi ona kalsa.
\nDo\u011funca b\u00fcy\u00fcmeyi bekledi\u011fi gibi,
\nHayallerinin ger\u00e7ekle\u015fmesini bekledi\u011fi gibi,
\n\u00d6l\u00fcm\u00fc bekler gibi bekliyordu hatta.
\nAma en \u00e7ok da sevmeyi ve sevilmeyi bekler gibi bekliyordu gen\u00e7 askerini.<\/p>\n
K\u00f6t\u00fc hi\u00e7bir kelime bar\u0131nd\u0131rmayan bu mahallede doktor olmak isteyen, bir
\nhan\u0131m k\u0131z daha vard\u0131 tabi.<\/p>\n
Ailesinin durumu yoktu onu kazand\u0131\u011f\u0131 \u00fcniversiteye g\u00f6ndermeye.
\nBu y\u00fczden t\u00fcm mahallenin k\u0131z\u0131 olmu\u015ftu art\u0131k o.
\nY\u00fcrekten birle\u015fen kalpler, yard\u0131m ellerini uzatm\u0131\u015flard\u0131 ona.
\nHayalleri yar\u0131m kalmam\u0131\u015ft\u0131 g\u00fczel insanlar sayesinde…<\/p>\n
Ah \u00f6l\u00fcm…
\n\u00d6l\u00fcm mutlak,
\n\u00d6l\u00fcm muhakkak tabi ki.
\nBu mahalleye de \u00f6l\u00fcm u\u011fruyordu.
\nAma bu ac\u0131y\u0131 da birlikte yeniyorlard\u0131 kalanlar ile.
\nSabrediyorlard\u0131 her derde.
\nMutluluk duyuyorlard\u0131 birbirlerinin g\u00fczel haberlerine.
\nOrtak oluyorlard\u0131 zor g\u00fcnlerde.<\/p>\n
\u00d6yle g\u00fczel bir mahalleydi ki…
\nAnnem de vard\u0131 bu mahallede.
\nMarketten geliyordu birg\u00fcn.
\n\u00c7ocuktum o zamanlar oyun oynamak en sevdiklerim aras\u0131ndayd\u0131.
\nFakat; en sevdi\u011fim de\u011fildi.
\nY\u00fcr\u00fcyordum anneme birer iki\u015fer ad\u0131m ata ata.
\nY\u00fck\u00fcn\u00fc azaltmak i\u00e7in,
\nDestek olmak i\u00e7in,
\nG\u00fczel y\u00fcz\u00fcn\u00fc bir kere daha tebess\u00fcm ettirebilmek i\u00e7in.<\/p>\n
Ama yeti\u015femedim..<\/p>\n
G\u00fczel y\u00fcz\u00fcn\u00fc g\u00f6rmeden \u00f6nce po\u015fetlerin havada u\u00e7u\u015ftu\u011funu ve i\u00e7indekilerin yere d\u00f6k\u00fcld\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc fark ettim.
\nT\u0131pk\u0131 i\u00e7imdeki t\u00fcm g\u00fczel duygular gibi birer iki\u015fer d\u00f6k\u00fcl\u00fcyordu annemin bizim i\u00e7in son kez ald\u0131\u011f\u0131 meyveler.<\/p>\n
Caddede yerde \u00f6ylece yat\u0131yordu annem.
\nMahalleye iki ad\u0131m\u0131 kalm\u0131\u015ft\u0131 oysaki.<\/p>\n
Arabalar, caddeler, dikkatsizlik alm\u0131\u015ft\u0131 en \u00e7ok da onu benden.<\/p>\n
O g\u00fcnden sonra bir daha hi\u00e7 y\u00fcr\u00fcmedim,
\nKo\u015farak gittim her yolun ba\u015flang\u0131c\u0131na.<\/p>\n
Sonra her g\u00fcn simsiyah d\u00fcnyaya a\u00e7t\u0131m g\u00f6zlerimi.
\nT\u00fcm renklerimi kaybettim annem ile birlikte.<\/p>\n
Alarm \u00e7almaya ba\u015flad\u0131 i\u015fte.
\n\u0130\u00e7imdeki film geriye sarsa da,
\nuyanmak istemesem de,
\nart\u0131k anlamal\u0131 gidenlerin gelmeyece\u011fini diyerek kalk\u0131yordum benim i\u00e7in \u00fcz\u00fclen yata\u011f\u0131mdan.<\/p>\n
\u015eimdi g\u00f6zlerimi a\u00e7ma vakti.
\nT\u00fcm renkler gitti bak yine.<\/p>\n
Hani nerede masmavi g\u00f6ky\u00fcz\u00fc?
\nHani nerede yemye\u015fil a\u011fa\u00e7lar?
\nHani nerede eski mahallemin g\u00fczel insanlar\u0131?<\/p>\n
Anlad\u0131m.
\nBen yine siyah g\u00fcnlere gidiyorum.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
G\u00fczel insanlar\u0131n oturdu\u011fu bir mahallede g\u00f6zlerimi…<\/p>\n","protected":false},"author":127,"featured_media":8484,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[67,53],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.kadrandergi.com.tr\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8483"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.kadrandergi.com.tr\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.kadrandergi.com.tr\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.kadrandergi.com.tr\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/127"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.kadrandergi.com.tr\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=8483"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.kadrandergi.com.tr\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8483\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.kadrandergi.com.tr\/index.php?rest_route=\/"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.kadrandergi.com.tr\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=8483"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.kadrandergi.com.tr\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=8483"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.kadrandergi.com.tr\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=8483"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}