Buraya yazmaya ba\u015flasam sat\u0131rlar kollar\u0131n\u0131 kocaman a\u00e7\u0131p sar\u0131l\u0131rlar m\u0131 bana? Hani k\u00fc\u00e7\u00fckken \u201cBeni ne kadar seviyorsun?\u201ddiye sorduklar\u0131nda kocaman a\u00e7ar ve \u201cbuuuu kadarr\u201d derdik ya ne g\u00fczeldi o zamanlar. Hayat iki kolumuzu a\u00e7abildi\u011fimiz kadar b\u00fcy\u00fckt\u00fc bize g\u00f6re. \u00c7ok da \u00f6nemli de\u011fildi g\u00f6r\u00fcnenler. Bizim hayal d\u00fcnyam\u0131z yetiyordu hayat\u0131n b\u00fcy\u00fckl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc \u00f6l\u00e7meye. B\u00fcy\u00fcd\u00fck ve de\u011fi\u015fen tek \u015fey soyutlu\u011fu, hayallerimizi b\u0131rak\u0131p g\u00f6r\u00fcnende s\u0131k\u0131\u015f\u0131p kalmam\u0131z oldu. B\u00fcy\u00fcd\u00fck ve de\u011fi\u015fti d\u00fcnya. G\u00f6z\u00fcm\u00fczde b\u00fcy\u00fcd\u00fc ama bize yine de yetmedi. Bazen d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcr\u00fcm de \u201cNeden bu kadar a\u00e7 g\u00f6zl\u00fc olduk?\u201d diye, sebep olarak sadece b\u00fcy\u00fcmeyi g\u00f6sterebilirim kendime. Ya da inanc\u0131m\u0131 yitirmi\u015fim insanl\u0131\u011fa kar\u015f\u0131\u2026<\/p>\n
\u00c7ocukken i\u00e7imizdeki saf duygulardan kurtulmay\u0131 istemek en b\u00fcy\u00fck hatam\u0131z bence. Ger\u00e7i bilmiyorduk ki b\u00fcy\u00fcd\u00fck\u00e7e hayat\u0131n bizi en g\u00fczel \u015feylerden, safl\u0131ktan uzakla\u015ft\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131. \u015eimdi \u00e7alan \u015fark\u0131larla \u00e7ocuklu\u011fumuza d\u00f6n\u00fcp mahalledeki yoku\u015ftan a\u015fa\u011f\u0131ya do\u011fru ko\u015ftu\u011fumuzu
\nhayal ediyoruz. Y\u00fcz\u00fcm\u00fcze \u00e7arpan r\u00fczgara kar\u015f\u0131 a\u011fz\u0131m\u0131z\u0131 a\u00e7abildi\u011fimiz kadar a\u00e7\u0131p ci\u011ferlerimizi sonuna dek dolduruyoruz. Sonra \u015fark\u0131 bitiyor bir anda. Kendimizi yine kendi \u015fartlar\u0131m\u0131zda s\u0131k\u0131\u015ft\u0131rd\u0131\u011f\u0131m\u0131z d\u00fcnyada buluyoruz. Dal\u0131p gitti\u011fimiz noktaya tekrar bak\u0131yoruz. Bir umut yine kendimizi o yoku\u015fun ba\u015f\u0131nda buluruz diye. Olmuyor ama.
\nZaman\u0131nda k\u0131ymetini bilemedi\u011fimiz bir \u015feyi hayat sadece hayallerimizde g\u00f6steriyor bize. Hangimiz istemezdik ki o \u00e7\u0131\u011fl\u0131k \u00e7\u0131\u011fl\u0131\u011fa oyun oynad\u0131\u011f\u0131m\u0131z, toz toprak i\u00e7inde kald\u0131\u011f\u0131m\u0131z g\u00fcnlere
\nd\u00f6nmeyi.<\/p>\n
Bazen de kendimize g\u00f6re b\u00fcy\u00fck dertlerle u\u011fra\u015f\u0131yoruz.\u201dB\u00fcy\u00fcd\u00fck\u00e7e dertleri de b\u00fcy\u00fcyor insan\u0131n\u201d diyerek i\u00e7 ge\u00e7iriyoruz. Ger\u00e7ekten b\u00fcy\u00fcd\u00fc\u011f\u00fcm\u00fcz i\u00e7in mi daha dertliyiz? Yoksa dertlerimizi b\u00fcy\u00fcd\u00fck\u00e7e mi d\u00fc\u015f\u00fcnmeye vakit bulur olduk? Belki de bo\u015f vaktimiz yok derken \u201cDertlerimi d\u00fc\u015f\u00fcnmekten vakit bulam\u0131yorum.\u201d demek istiyoruzdur. \u00d6n\u00fcmde duran takvim yapraklar\u0131na bak\u0131yorum bir gece. Bir de akl\u0131ma d\u00fc\u015fenlere. Zaman h\u0131zl\u0131 ge\u00e7iyor diyorum ama h\u0131zla ilerlemesine yak\u0131nmaktan ba\u015fka bir \u015fey yapm\u0131yorum. As\u0131l \u00e7aresizlik de burada ba\u015flam\u0131yor mu? zaten? Saklad\u0131\u011f\u0131m her bir takvim yapra\u011f\u0131n\u0131n hat\u0131ras\u0131 kadar ac\u0131 tutamad\u0131\u011f\u0131m zamanlar. Bazen r\u00fcyalar\u0131mda ko\u015ftu\u011fumu g\u00f6r\u00fcyorum. H\u0131zla\u2026 Ve ama\u00e7s\u0131zca. \u201cGe\u00e7en zaman\u0131n arkas\u0131ndan m\u0131 ko\u015fuyorsun?\u201d diye ba\u011f\u0131rmak istiyorum karanl\u0131\u011fa..\u201dYeti\u015filmiyor. Ko\u015fma!\u201d \u00d6n\u00fcmde y\u0131\u011f\u0131l\u0131 kitaplara bak\u0131yorum bir ba\u015fka seferinde. Hani hayat\u0131m boyunca ihtiyac\u0131m olacak olan kitaplara. G\u00f6zlerimi kapat\u0131yorum ve kendimi deniz kenar\u0131nda \u00dcsk\u00fcdar\u2019da buluyorum. Kitaplar yok orada. Ta\u015f\u0131maktan yorulmuyorum kal\u0131n ciltli kitaplar\u0131. R\u00fcya bank\u0131ma oturuyorum ve sadece y\u0131llar \u00f6nce g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcm r\u00fcyay\u0131 hat\u0131rlamaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131yorum. \u201cHaniii? Gelecek demi\u015ftin. Hala gelmedi.\u201d diyorum denize. Bo\u011faz\u0131ndan esen r\u00fczgar\u0131yla cevap veriyor \u201cDaha zaman\u0131 gelmedi.\u201d Susuyorum\u2026 Kafam\u0131n i\u00e7inde ayr\u0131 bir d\u00fcnya var sanki. Saniyeler i\u00e7inde neler d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyorum. Sonra yine ba\u015fa d\u00f6n\u00fcyorum ve \u00e7ocuklu\u011fumda ko\u015ftu\u011fum yoku\u015fun ba\u015f\u0131nda buluyorum kendimi. Belki yoku\u015fun sonunda, k\u00f6\u015feyi d\u00f6nerken yine bir araba \u00e7arpar diyorum. Annem yine k\u0131zar bana bir yandan a\u011flarken. En az\u0131ndan yan\u0131mda olur diyorum kilometrelerce uzakl\u0131k akl\u0131ma gelince. \u00c7ocuklu\u011fum\u2026Sevday\u0131 a\u011fa\u00e7lardaki ku\u015f yuvalar\u0131ndan \u00f6\u011frendi\u011fim \u00e7ocukluk\u2026 Bir damla ya\u015f d\u00fc\u015f\u00fcyor yana\u011f\u0131ma, oradan da kalemimin \u00fczerine. Sol avucuma bak\u0131yorum. \u201cDefterler doldurdum bir sevda u\u011fruna\u201d diye ge\u00e7iriyorum. Hem de ne zaman gelece\u011fini bile bilmedi\u011fim bir \u015fey i\u00e7in. Yoruldu\u011fumu hissediyorum ve b\u0131rak\u0131yorum kalemi. B\u0131rak\u0131yorum yazmalar\u0131.
\nU\u011fruna \u015fiirler yaz\u0131las\u0131 t\u00fcm insanlar\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnmeden.<\/p>\n
Ahhh \u00e7ekmek istiyorum bu sabah. Gelecek dedikleri ama ne zaman gelece\u011fini kimsenin bilmedi\u011fi bir zaman dilimi i\u00e7in bir \u00e7\u0131nar\u0131n alt\u0131nda oturup sayfalarca \u00e7ocuklu\u011fumu yazamad\u0131\u011f\u0131m i\u00e7in. Kocaman bir ahh \u00e7ekmek istiyorum. T\u0131pk\u0131 \u00e7ocuklu\u011fumda \u201cbuu kadar\u201d diye kollar\u0131m\u0131 a\u00e7t\u0131\u011f\u0131mda hayal\u00a0etti\u011fim d\u00fcnya kadar bir ahh!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Buraya yazmaya ba\u015flasam sat\u0131rlar kollar\u0131n\u0131 kocaman…<\/p>\n","protected":false},"author":8,"featured_media":7875,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[67,53],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.kadrandergi.com.tr\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7786"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.kadrandergi.com.tr\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.kadrandergi.com.tr\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.kadrandergi.com.tr\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/8"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.kadrandergi.com.tr\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=7786"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.kadrandergi.com.tr\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7786\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.kadrandergi.com.tr\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/7875"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.kadrandergi.com.tr\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=7786"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.kadrandergi.com.tr\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=7786"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.kadrandergi.com.tr\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=7786"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}