Ellerimden bir g\u00f6k silindi. Kolay olmad\u0131. Olmas\u0131 da beklenemezdi. Y\u00fcr\u00fcrken yal\u0131n ayak bast\u0131\u011f\u0131m yerlerden \u015fimdi s\u0131rt\u0131m\u0131 d\u00f6nmeden ge\u00e7emedim. \u00dc\u015f\u00fcmelerimin bile ellerinde buzdan parmaklar. Biz \u00e7oktand\u0131r yar\u0131m yamalak baharlardan ka\u00e7ar olduk, terli g\u00f6r\u00fcnen al\u0131nlarla. Parmak u\u00e7lar\u0131ma basa basa giriyorum kalbimin koridorlar\u0131ndan. Beni de i\u00e7ine almazsa \u015fa\u015fmamal\u0131 buzdan \u015fatolara. Kap\u0131lar\u0131 da s\u0131k\u0131 s\u0131k\u0131 kapatm\u0131\u015f. Nedir bu koruma? Yahut \u00fcrkek\u00e7e kendini saklama. Ellerinden d\u00fc\u015f\u00fcrd\u00fc ard\u0131mdan gelen umut; vazoyu. Bir da\u011f\u0131n\u0131k ses y\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00e7arpt\u0131 solgun duvarlara. G\u00f6rd\u00fcm! O an g\u00f6rd\u00fcm g\u00f6zlerimden ya\u015f akt\u0131. Ben kalbimden g\u00f6rd\u00fcm. Kap\u0131dan bakarken pencerenin d\u0131\u015f\u0131n\u0131 g\u00f6rd\u00fcm. Kim bilir bu umut hangi vazoyu k\u0131rm\u0131\u015ft\u0131 da pencerelerde f\u0131rt\u0131nalar kopmu\u015ftu. Bedenden gelen bir mendille silindi g\u00f6z ya\u015f\u0131. F\u0131rt\u0131nalar dindirildi.<\/p>\n
\u0130lerlemeye ba\u015flad\u0131m. Sessizdim, zaten kalbimde g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcm manzara beni suk\u00fbta zorluyordu. \u0130\u00e7i bu denli bo\u015falt\u0131lm\u0131\u015f bir evden, sesleri de silmesen i\u00e7in rahat etmezdi. Sen de gelsen ayn\u0131n\u0131 yapard\u0131n. Ama seni i\u00e7eri bile almazd\u0131. Ad\u0131mlar\u0131m\u0131n sesini saklaya saklaya ilerledim.<\/p>\n
Bir odadan i\u00e7eri girdim buras\u0131 aileydi. K\u00fc\u00e7\u00fck \u00e7ocuklar ko\u015fturuyorlard\u0131 her yanda. Bir baba, baba olma mahiyetiyle omuzlar\u0131nda gezdiriyordu bir k\u0131z\u0131. Bir karde\u015f di\u011ferinin ellerine yap\u0131\u015fm\u0131\u015f oyuna \u00e7eki\u015ftiriyordu. Kollar\u0131n\u0131 sarm\u0131\u015f bir ufakl\u0131k ablas\u0131n\u0131n bacaklar\u0131na durmadan a\u011fl\u0131yordu. Bir anne i\u00e7eri giriyor. Yemekleri zorla pe\u015fleri s\u0131ra gezine gezine yedirmeye \u00e7al\u0131\u015f\u0131yordu. Oda m\u0131 nas\u0131ld\u0131? \u0130yi ki sordun. Neredeyse atl\u0131yordum. Buz gibi so\u011fuk ve yine sessizdi. Bunca olay ya\u015fan\u0131rken nas\u0131l bir sessizlik laneti sarm\u0131\u015ft\u0131 oday\u0131. Bunu sana s\u00f6ylemesem \u00fcz\u00fcl\u00fcrd\u00fcm. Kap\u0131dan \u00e7\u0131karken bir mendili \u00e7\u0131kar\u0131p cebimden, buraya b\u0131rakt\u0131m. Kals\u0131nd\u0131. Belki k\u00f6\u015fede saklanan g\u00f6z\u00fcmden bir t\u00fcrl\u00fc ka\u00e7mayan o k\u00fc\u00e7\u00fck k\u0131z\u0131n ya\u015flar\u0131 i\u00e7in i\u015fe yarard\u0131.<\/p>\n
H\u0131zla bu odadan \u00e7\u0131kt\u0131m. Kar\u015f\u0131daki bir ba\u015fka odaya girdim. Bu oda kokuyordu buram buram. Nas\u0131l desem? G\u00f6nl\u00fc par\u00e7alayan boyutta hasret kokuyordu. Bu oda daha \u00e7ok dikkatimi \u00e7ekmi\u015fti. Etraf\u0131ma dikkatli dikkatli bak\u0131n\u0131yordum. Birden ayaklar\u0131ma bir \u015fey dola\u015ft\u0131. Neredeyse d\u00fc\u015fecektim. D\u00fc\u015fmedim elimden tuttu sevgi. \u201c\u015e\u015e\u015e\u015e!\u201d dedi. Kap\u0131 aral\u0131\u011f\u0131ndan bak\u0131p da gitmek olmaz. G\u00f6rm\u00fcyor musun? Bo\u015f b\u00fct\u00fcn koltuklar. Sessizce gir ve otur. Fakat bu odan\u0131n tek bir \u015fart\u0131 var \u00e7\u0131kmak yasak. \u0130lle de \u00e7\u0131kacaksan, dikenlere s\u00fcrt\u00fcne s\u00fcrt\u00fcne, yerlere kanlar\u0131 d\u00f6ke d\u00f6ke \u00e7\u0131kars\u0131n. Belli de\u011fil mi yerlerdeki izlerden. Girip de \u00e7\u0131kanlar karartt\u0131lar yerlerdeki tahtalar\u0131. Sen de ister misin bir kan daha d\u00f6k\u00fcls\u00fcn? Gir ve kal \u00f6ylece. S\u00f6z kar\u015f\u0131l\u0131k al\u0131nmayacak hi\u00e7bir oturandan. Bu \u00e7a\u011fr\u0131ya kar\u015f\u0131 koyamad\u0131m. Bilirsin beni. Ben kal diyene hi\u00e7 kalmam demedim. Oturuverdim koltu\u011fun birine. Seyretti\u011fim kendimdim ama kendime bir hayli yabanc\u0131 gibi izledim.<\/p>\n
Duvarlarda bir\u00e7ok isim ve her bir ismin alt\u0131nda koyu bir leke. Karartm\u0131\u015ft\u0131 b\u00fct\u00fcn benli\u011fimi i\u00e7erideki kasvetli koku. Sevgiye d\u00f6nd\u00fcm kalamam ben burada dedim. Duymamazl\u0131ktan geldi. S\u0131rt\u0131n\u0131 d\u00f6n\u00fcp ka\u00e7t\u0131 benden odan\u0131n en \u00fccras\u0131na. Ya\u015fad\u0131\u011f\u0131 s\u0131k\u0131nt\u0131lardan bunalm\u0131\u015f\u00e7as\u0131na bakt\u0131 y\u00fcz\u00fcme. Sen de onlar gibisin demek istedi demedi. Biliyordum \u00e7\u00fcnk\u00fc o bendim de. Ya\u015fad\u0131\u011f\u0131 sava\u015flar onu y\u0131ld\u0131rm\u0131\u015ft\u0131.\u00a0 O zaman anlad\u0131m kalpte sevgilerin daimi olu\u015fu s\u0131k\u0131nt\u0131lara katlanmakm\u0131\u015f. Me\u011fer ben hi\u00e7bir s\u0131k\u0131nt\u0131ya katlanmam\u0131\u015f\u0131m. Ondand\u0131 i\u015fte yerdeki giden gelen seremonisi. Ben kendime saklamam\u0131\u015ft\u0131m kimseyi. Kimsede bana kalmam\u0131\u015ft\u0131 i\u015fte.<\/p>\n
Gitmem gereken ba\u015fka odalar\u0131n da oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnerek sevgiyle hi\u00e7 g\u00f6z g\u00f6ze gelmeden dikenler bata bata \u00e7\u0131kt\u0131m sevginin i\u00e7inden. Hayret! Benim ayaklar\u0131m kanamam\u0131\u015ft\u0131. Anla\u015f\u0131lan yaralar\u0131m kabuk ba\u011flam\u0131\u015f bu batmalara al\u0131\u015fm\u0131\u015ft\u0131…<\/p>\n
\u0130lerledik\u00e7e i\u00e7imdeki odalardan, kendimden uzakla\u015f\u0131r olmu\u015ftum. Kendime olan sayg\u0131m ve umudum yitip gidiyordu. Ard\u0131ndan bir pencere g\u00f6rd\u00fcm. Bu san\u0131r\u0131m i\u00e7imdeki bitmek bilmeyen hayallerdi. Bakmaya korkuyordum. \u00c7\u00fcnk\u00fc hayallerimle ger\u00e7eklerimin \u00f6rt\u00fc\u015fmedi\u011fi apa\u00e7\u0131k ortadayd\u0131. Yitip gitmeye ba\u015flayan bir umutla hayallere bakmak, kabustan uyanmaktan farks\u0131zd\u0131. Umudumun k\u0131rd\u0131\u011f\u0131 vazo hayal k\u0131r\u0131kl\u0131\u011f\u0131yd\u0131. Yine de bakt\u0131m. B\u00fct\u00fcn merakl\u0131l\u0131\u011f\u0131m i\u00e7inde kendimi durduramad\u0131m ve bakt\u0131m vazonun k\u0131r\u0131lmayan k\u0131sm\u0131ndan i\u00e7eri… Orada, buran\u0131n aksine mutlu bir dolu y\u00fcz vard\u0131. Tebess\u00fcmden \u00e7i\u00e7ek a\u00e7an y\u00fczler, hayal etti\u011fi o cafcafl\u0131 tahtlara oturmu\u015f d\u00fc\u015f\u00fcnceler, bir ka\u011f\u0131t bir kalem ve kitaplar\u0131 \u00f6n\u00fcnde bir yazar vard\u0131. Yazara bakt\u0131m. Kafas\u0131n\u0131 sakince kald\u0131r\u0131p kalemi elinde, d\u00fc\u015f\u00fcncelere dalm\u0131\u015f bir ifadeyle o da bana bakt\u0131. Sonra ard\u0131ndan yeni bir \u015fey akl\u0131na gelmi\u015f gibi ka\u011f\u0131d\u0131n \u00fczerine e\u011fildi. Bir \u015feyler yazd\u0131 ve y\u0131rt\u0131p bana uzatt\u0131. Almak istedim ama utand\u0131m. Hayallerimle samimi olmamal\u0131yd\u0131m. Samimiyet sonras\u0131 h\u00fcz\u00fcn a\u011f\u0131r gelirdi bana. Olmazsa y\u0131k\u0131l\u0131rd\u0131m. Yazar bir bak\u0131\u015f la ka\u011f\u0131tla benim aramda git gel yapt\u0131. Al hadi dedi. Korkma! Korkaklar yerinden ba\u015fka, hi\u00e7bir yerde \u00f6zg\u00fcn ve g\u00fc\u00e7l\u00fc hareket edemezler. Al hadi dedi. Israrlar\u0131n\u0131 havada b\u0131rakmamak i\u00e7in isteksizce ald\u0131m ka\u011f\u0131d\u0131 elinden. G\u00f6zlerim ka\u011f\u0131da dokundu\u011funda bir hayli bakakald\u0131m. “Hayalin olan yar\u0131nlar, sen umut ettik\u00e7e, hayal kurduk\u00e7a varlar.!” \u0130\u00e7imdeki yazar beni anlam\u0131\u015ft\u0131. Hem de tam yarama e\u011filip \u00f6p\u00fcvermi\u015fti. Hayallerimi sevdim. Hayallerim de di\u011fer i\u00e7imdeki her \u015fey gibi benimdi. Bu defa onlara sahip \u00e7\u0131kmaya karar verdim. \u0130\u00e7imde yanl\u0131\u015flar, umutsuzluklar, h\u00fcz\u00fcnler oldu\u011fu kadar g\u00fczellikler de vard\u0131. Hayallerim bana, beni sevdirmi\u015fti.<\/p>\n
Sen d\u0131\u015fardan bakt\u0131\u011f\u0131n benle tan\u0131m\u0131\u015fken ve beni sevmi\u015fken ben i\u00e7imden, en yak\u0131ndan g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcm kendimle bar\u0131\u015famam\u0131\u015ft\u0131m. Ne garip insan kendine ne denli yabanc\u0131 ve ne denli uzakt\u0131. \u0130\u00e7imden bakt\u0131\u011f\u0131mda g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcmle aynada seyretti\u011fim y\u00fcz nas\u0131l da farkl\u0131yd\u0131. Sen demesen “Hi\u00e7 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcn m\u00fc kendini, kendi en i\u00e7inden?”, ben de yabanc\u0131 olacakt\u0131m d\u0131\u015fardan bakan senden bile daha \u00e7ok kendimden.<\/p>\n
Sona yakla\u015ft\u0131\u011f\u0131m\u0131 g\u00f6rd\u00fcm. \u0130\u015fte benim \u00e7\u0131k\u0131\u015flar\u0131m oradayd\u0131. Gezecek bir s\u00fcr\u00fc duygum bir s\u00fcr\u00fc i\u00e7 odalar\u0131m olmas\u0131na ra\u011fmen gitmek istedim. \u0130\u00e7im benim olduktan sonra bu ziyaretlerin alelade olmamas\u0131n\u0131, daha s\u0131k ve bol vakitlerde gelmeyi istedim. Birden i\u00e7im derin bir nefes ald\u0131. Tan\u0131nan bilirdi ki tan\u0131nmayla, ve bilinmi\u015f olmakla daha rahat ge\u00e7erdi birliktelik. \u0130\u00e7im huzurla doldu bir an. Ellerim terledi heyecanla. Hissettim o an kalbim, kalbim benimle gurur duyuyordu. Sa\u011f elimi kalbimin \u00fczerine sayg\u0131yla yerle\u015ftirdim. Ben en g\u00fczel halimle bendim. K\u0131r\u0131lmalar\u0131mla, umutlar\u0131mla. Ve vard\u0131m i\u015fte var olmak en g\u00fczeliydi. Kalbimin \u00fczerine elimi bast\u0131rd\u0131m sevgiyle ne de g\u00fczel at\u0131yordu. \u0130\u015fte ya\u015famak, ya\u015fad\u0131\u011f\u0131n\u0131 hissetmekti! Ya\u015f\u0131yordum, ya\u015f\u0131yorum ve benli\u011fimin fark\u0131nda olduk\u00e7a ya\u015fayacakt\u0131m…<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ellerimden bir g\u00f6k silindi. Kolay olmad\u0131….<\/p>\n","protected":false},"author":7,"featured_media":7380,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[67,53],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.kadrandergi.com.tr\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7363"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.kadrandergi.com.tr\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.kadrandergi.com.tr\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.kadrandergi.com.tr\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/7"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.kadrandergi.com.tr\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=7363"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.kadrandergi.com.tr\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7363\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.kadrandergi.com.tr\/index.php?rest_route=\/"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.kadrandergi.com.tr\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=7363"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.kadrandergi.com.tr\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=7363"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.kadrandergi.com.tr\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=7363"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}